گۆن نوها اَهد و پئیمان
9
هُدایا نوه و آییئے چُکّ برکت دات و گوَشتنت:
”چُکّ و بَر کنێت و گێش ببێت و دنیایا پُرّ کنێت.
2 زمینئے سجّهێن هئیوان، آسمانئے سجّهێن بالی مُرگ، سجّهێن لاپکَشّ و دریائے سجّهێن ماهیگ شمئے تُرس و بیمّئے چێرا بنت.
اے سجّهێن شمئے دستا دئیگ بوتگاَنت.
3 هر سُرِنده که ساهی مان اِنت، شمئے وراکَ بیت و انچۆ که من شمارا سبزگ داتگاَنت، نون هر چیزَّ دئیان.
4 بله آ گۆشتا هچبر مئورێت که آییا زند، بزان هۆن مان اِنت.*
5 هرکَس که شمئے هۆنا برێچیت و ساها بگیپت، من چه آییا هِسابَ گِران.
چه هر هئیوانا هسابَ گِران و چه هر اِنسانا.
چه هما مردما هسابَ گِران که دگه مردمێا کُشیت، چێا که مردم برات اَنت.
6 هرکَس انسانێئے هۆنا برێچیت،
آییئے هۆن هم انسانێئے دستا رێچگَ بیت،
چێا که هُدایا انسان
وتی شِکلا اَڈّ کرتگ.
7 نون شما، چُکّ و بَر کنێت و زمینئے سرا گێش ببێت،
زمینئے سرا شِنگ و تالان و گێشا چه گێش ببێت.“
8 گڑا هُدایا گۆن نوه و آییئے چُکّان که نوهئے همراه اَتنت، گوَشت:
9 ”نون من گۆن شما و گۆن شمئے رندی نَسلان اَهد و پئیمانے کنان.
10 گۆن هر سَهدارا که شمئے کرّا اِنت، بالی مُرگ، دَلوَت و وَکشیێن هئیوان و هر یکّ چیزّێا که گۆن شما چه بۆجێگا در آتکگ، گۆن زمینئے هَمُک سَهدارا هم اے اَهد و پئیمانا کنان.
11 من گۆن شما وتی اے اَهد و پئیمانا کنان که دگه برے سجّهێن سَهدار چه هار و توپّانئے آپا بێرانَ نبنت؛
دگه هچبر چُشێن هارے نئیئیت که سجّهێن زمینا وئیران بکنت.“
12 هُدایا گوَشت:
”اے هما اَهد و پئیمانئے نشانی اِنت که من، وتی و شمئے و هما سجّهێن سَهدارانی نیاما بندَگا آن که گۆن شما گۆن اَنت.
اے په سجّهێن آیۆکێن نَسلان اَهد و پئیمانے.
13 من وتی سَنج*، جمبرانی تها اێر کرتگ و اے، منی و زمینئے نیاما بوتگێن اَهد و پئیمانئے نشانیَ بیت.
14 هروهد که من زمینئے سربُرا جمبرَ کاران و سَنج هم جمبرانی تها زاهرَ بیت،
15 گڑا وتی اے اَهد و پئیمانئے یاتا کپان که منی و شمئے و هر تَهرئے سجّهێن سَهدارانی نیاما اِنت.
نون آپ هچبر چۆ هارَ نکنت که سجّهێن سَهداران تباه بکنت.
16 هروهد که سَنج جمبرانی تها زاهرَ بیت، منیَ گِندان و هما اَبدمانێن اَهد و پئیمانئے یاتا کپان که منِ هُدا و زمینئے هر تَهرئے سجّهێن سَهدارانی نیاما بوتگ.“
17 هُدایا گۆن نوها گوَشت:
”اِش اِنت هما اَهد و پئیمانئے نشانی که من، وتی و زمینئے سجّهێن سَهدارانی نیاما بَستگ.“
نوهئے سئیێن چُکّ
18 نوهئے چُکّ چه بۆجیگا در آتکنت، سام و هام و یاپِت.
هام کَنهانئے پت اَت.
19 اے سئیێن نوهئے چُکّ اَتنت و چه همِشان مردم سجّهێن زمینئے سرا شِنگ و تالان بوتنت.
20 نوها کِشت و کِشار بِندات کرت و انگوری باگے اَڈّی کرت.
21 همے انگورئے شرابی وارت، مَلار بوت و گِدانئے تها جاندَر بوت.
22 کَنهانئے پت هاما، وتی پت جاندرا دیست و وتی دوێن برات که ڈنّا اَتنت، هال داتنت.
23 سام و یاپِتا کَباهے زرت، وتی کۆپگانی سرا اێر کرت و پُشتُکایی شتنت و وتی پتئے جاندَریاِش پۆشێنت.
آیانی دێم آنگُر اَت و وتی پتئے جاندَریاِش ندیست.
”کَنهانا نالَت بات.
وتی براتانی گُلامانی گُلام بات.“
26 نوها گوَشت:
”هُداوندا سَتا بات، سامئے هُدایا.
کَنهان، سامئے گُلام بات.
27 هُدا زمینا په یاپِتا پْراهتر کنات.
یاپِت، سامئے گِدانانی تها جَهمنند بات و
کَنهان، آییئے گُلام بات.“